Misschien heb je wel eens het gevoel gehad dat je paard het bit los laat.

Dat je paard je hand niet meer meeneemt, maar zich opkrult en niet meer naar voren denkt. 

Gevaarlijk!

Het gevoel van een paard dat achter het bit of achter de teugel loopt is kan soms ervaren worden als prettig, je paard geeft een los en luchtig gevoel in je hand. En dat is precies het gevaar. Want doordat het kan voelen als heerlijk ontspannen en los in je hand, is het eigenlijk helemaal niet de bedoeling en levert het je ook niks op. Je training gaat op dat moment de verkeerde kant op. 

Controle verlies

Als je paard zich opkrult en achter de teugel loopt verlies je de controle. Je paard loopt niet meer naar de hand toe zeggen we dan. 

Kenmerken van een paard die achter de teugel loopt en zich opkrult

Als je paard het contact met je hand loslaat of niet zal aannemen dan ziet het er soms op het eerste gezicht nog best oké uit. Je paard heeft een ronde hals en is licht in je hand. Echter wordt je paard zo rond en licht dat er een boogje in je teugel ontstaat. Je paard laat letterlijk je hand los. Er is geen verbinding meer. 

Verbinding

De verbinding van een paard dat achter de teugel loopt is niet alleen bij de teugel onderbroken. Ook het contact vanuit je been komt niet meer door. Hoewel het dus ‘achter de teugel’ heet, is het een probleem wat niet alleen met de teugel te maken heeft.

Aanleuning

De aanleuning waar we naar zoeken vanuit je zit en been naar je hand toe, is bij een paard wat achter de teugel loopt en zich opkrult ver te zoeken. Het is geen ‘aanleuning’ maar ‘losleuning’ zeg ik dan tegen mijn ruiters. Hoewel het misschien heel los en luchtig voelt is het echt niet de bedoeling. Je paard moet altijd naar je hand toe neigen, je hand willen aannemen en contact en verbinding willen maken met je hand.

Hoe krijg je je paard weer in aanleuning?

Wanneer je paard achter de teugel loopt is dat dus een probleem in je training wat je echt moet oplossen om weer verder te kunnen met de opleiding van je paard.

De oplossing zit gek genoeg niet in de teugel of in je hand. 

    Een paard wat achter de teugel loopt is ook altijd achter je beenhulp. En daar zit ook de oplossing.

    Van achter naar aan de teugel

    Je zal je paard weer vanuit je been moeten motiveren naar voren te treden om zo de verbinding naar je hand toe te herstellen. Rij met een rustig gecontroleerde beenhulp weer wat naar voren om je paard zo uit te nodigen het bit en je hand weer aan te nemen. Vang daarna deze energie weer op, laat je paard zich wat opnemen op het achterbeen. Het moet geen scheurpartijtje worden! Dit kun je een aantal keer doen om de aanleuning en het contact vanuit je hand naar zijn mond weer te herstellen. Niet te wild en snel achter elkaar, neem echt even de tijd om dit netjes op te lossen. 

    Het rijden van overgangen en tempowisselingen helpt hierbij. Let op dat je niet als een malle de baan door gaat jagen, maar probeer op een rustige manier je paard weer actief aan je been te krijgen en zo de aanleuning weer te bevestigen. Heel veel succes met oefenen!

    Wil je dit ook verbeteren met Ruitergevoel? Boek dan nu heel eenvoudig een (proef/privé)les in, in de online agenda van Hester!

    Deel de inspiratie via social media en mijn blog via onderstaande links!

    ©Hester Bransen, Ruitergevoel 2019

    Dit artikel mag je gebruiken voor tijdschriften en websites...

    ....en het kost niets! Het enige dat ik je vraag is om de volgende tekst toe te voegen aan het artikel (met een werkende link naar mijn website): "Door Hester Bransen van Ruitergevoel. Meer ruitergevoeltips zijn te vinden in het E-book ‘De vier elementen van een correcte houding en zit', dat je gratis kan aanvragen op www.ruitergevoel.com "

    2 Reacties

    1. VR46

      Ik rij verschillende springpaarden maar heb eentje (5 jarige) waarbij ik het ‘achter de teugel lopen’ al 6 maanden probeer op te lossen. Bij het minste contact met de hand klapt hij dicht en krult hij op waardoor de teugel door komt te hangen. Dit vooral aan de linkerzijde daar hij links gebogen is. Ik krijg op links geen aanleuning. Als je toch de verbinding probeert te verkrijgen door contact te maken met de mond klapt hij dicht en krult op. Op de rechter teugel heb ik wel aanleuning maar ook op de rechter hand klapt hij heel vlug dicht wanneer je nog maar iets met je hand naar achter komt. Ik heb er al veel over gelezen, veel filmpjes bekeken en al veel geprobeerd maar de oplossing is niet simpel.
      Ik heb een tijdje goed naar voor gereden waarbij ik constant verbinding hield met die linker teugel. Het paard liep hierbij heel rond in de hals maar er kwam geen verbetering in het aannemen van de teugel. Ik merkte ook dat wanneer ik goed naar voren reed, het paard eerder nog meer opkrulde ipv de neus naar voor te brengen. Wanneer ik wilde buigen en ofwel mijn binnen of buiten teugel eraan hield klapte hij dicht op die teugel en liep hij dadelijk met zijn neus tussen zijn voorbenen. Aan het been was (en is) hij maar dit resulteerde er niet in dat het paard uiteen schuift en zijn neus naar voren brengt. Ook met lange teugel bleef hij in een opgekrulde zelfhouding lopen. Tanden volledig gedaan en onderzocht door dierenarts. Geen verbetering te merken. Bit veranderd naar een Trust Flex trens ipv Trust dubbel gebroken watertrens. Geen noemenswaardige verbetering. Het ziet er inderdaad leuk uit maar je kan er niet mee rijden. Wil je afdraaien klapt hij dicht, wil je afremmen klapt hij dicht, wil je vooruitrijden klapt hij dicht, wil je wijken of schouder binnenwaarts rijden klapt hij dicht, ziet hij plots iets springt hij weg omdat hij in een cocoon zit en niet bij de les is en attent is. En dan moet het moeilijkste nog komen (ik lees enkel artikels over dressuurpaarden maar nooit over springpaarden) namelijk naar de sprong rijden. Het paard loopt opgekruld naar de sprong en tilt zijn hoofd pas op in de laatste galopsprong voor de hindernis. Bangelijk en het paard is volledig op de voorhand ipv dat hij voor de sprong op de achterhand moet zijn. Resultaat is slechte sprong en een paard dat ook ineen duikt na des sprong ipv dat het paar voor je moet zijn en niet met zijn hoofd tussen zijn voorbenen.
      Na vele rusteloze nachten heb ik het roer volledig omgegooid. Ik rij hem nu met zijn neus in de wind. Wanneer hij met zijn hoofd wil zakken tik ik hem aan (met spoor) en trek hem omhoog. Ik rij veel in contrastelling waarbij ik hem tegen de linker teugel aanduw (die te weinig aanleuning heeft) maar hij mag nooit met zijn hoofd zakken. Hij moet met zijn hals voor mij lopen. Dit lukt aardig de eerste 30 minuten maar daarna wil hij bij het minste contact dichtklappen. Ook na de sprong wil hij nog wat ineen duiken en dichtklappen maar ik breng mijn handen dan dadelijk omhoog en trek hem omhoog zodat hij weer voor mij is. Het ziet er natuurlijk niet aantrekkelijk uit en je gaat er geen dressuurproef mee winnen maar je kan sturen en het paard is voor je wanneer je naar de sprong rijdt en dat is belangrijk voor een springpaard.
      Alleen maar op twee zijden inbuigen en hem aan het been rijden is volgens mij niet voldoende. Deze paarden zijn ook moeilijk in te buigen (of schouder voor/binnenwaarts) daar ze dadelijk dichtklappen wanneer je nog maar een beetje hand gebruikt. Ik denk dat je dit ook het vaakst hebt met een paard dat een heel gevoelige mond heeft. Dat is bij twee paarden die ik rij het geval. Licht in de mond maar ook gemakkelijk het bit ontwijken.

      Antwoord
      • Hester

        Hallo Hennie,

        Bedankt voor je reactie, en inderdaad, een paard wat echt achter de teugel loopt is erg moeilijk op te lossen.
        Goed dat je aangeeft dat het vaak geschreven wordt voor de dressuur, maar ook zeker in het springen is dit erg lastig. Je geeft aan dat je ‘al’ 6 maanden bezig bent met het oplossen van dit probleem, waarbij je verschillende oplossingen geprobeerd hebt. Natuurlijk heb ik jou en je paard nog niet zien rijden en in de praktijk kunnen helpen, maar 6 maanden en vele verschillende oplossingen verder is voor mijn gevoel toch nog niet erg lang om een combinatie te worden met een paard en het paard goed naar de hand toe te krijgen als daar een probleem in zit. Nogmaals, vanaf de computer is het moeilijk om een beeld te krijgen, maar wellicht helpt het je om het toch iets langer de tijd te geven om je paard rustig te ontwikkelen en in balans te krijgen, zonder te snel te switchen van aanpak.
        Succes en vooral heel veel plezier gewenst met het springen en verder opleiden van je paard!

        Groeten, Hester

        Antwoord

    Een reactie versturen

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *